MEDITATIE en MYSTIEK

Boekentip

A COMPLETE GUIDE TO
THE BUDDHIST PATH

Khenchen Konchog Gyaltshen

Buddhist teachings provide numerous methods for bringing greater meaning and happiness into our lives and into our relationships with others. In A Complete Guide to the Buddhist Path Khenchen Konchog Gyaltshen Rinpoche reveals these methods in direct, vibrant, and down-to-earth language.

At the core of this work lies The Jewel Treasury of Advice, a text composed by Drikung Bhande Dharmaradza (1704-1754), the reincarnation of Drikung Dharmakirti. Khenchen Rinpoche interprets these ancient teachings with compassion, humor, and a keen awareness for their relevance in contemporary Western life. Those who sincerely want to study and practice the Buddha's teachings will find this an indispensable guide.

"I am delighted to know that Khenchen Konchog Gyaltshen has written A Complete Guide to the Buddhist Path. Because it is written in a manner that is easy to understand, it will reach far and wide. This book contains the complete teachings of Buddhism, from the very basic up to the very profound trainings of the Mahayana and Vajrayana systems, including the Six Yogas of Naropa.... The practice of all these teachings, step-by-step, will lead us one day to bear the fruit of complete enlightenment. I therefore thank Khenchen Rinpoche and welcome his light of commentary to illuminate the teachings of our great Lamas, making them available to all." Zie: Snow Lion

Tijdschrift

Soefi Gedachte

Maart 2000

Broederschap: de opgaven van het leven-nu

Hazrat Inayat Khan

In september 1922 leidde Hazrat Inayat Khan de soefi-zomerschool in Katwijk aan Zee. Een van de serie voordrachten die hij daar hield ging over The Problem of the Day, hier vertaald als ‘De opgaven van het leven-nu’.

De belangrijkste rol die het broederschap-ideaal in het dagelijks leven moet spelen is niet alleen om een beter begrip tot stand te brengen tussen de klassen, volken en rassen, maar het scheppen van een moreel ideaal in elk individu. Als iemand zich bewust is van het beginsel van broederschap kan hij oog hebben voor het belang van zijn medemens. Wat is de meest wezenlijke overdracht van broederschap op school? Dat een kind bij het opgroeien in andere kinderen zijn broer en zus gaat (h)erkennen en dat zijn plicht tegenover hen is als tegenover een broer of zus. Met zijn verdere ontwikkeling in het leven groeit het kind verder op en gaat geleidelijk die plicht ook in het gezinsleven zien, zonder het speciaal te hoeven leren: ze weten gewoon dat ze broer en zus zijn. Dat weten brengt in hen vanzelf een gevoel teweeg dat ze een verplichting tegenover elkaar hebben en een eergevoel dat ze ook voor de eer van broer en zus staan. Als hetzelfde gevoel ontwikkeld zou worden in de jeugd, zou de wereld er beter voor komen te staan: ook in het kind van een ander je eigen broer of zus zien, naast hen te staan in hun narigheid, hen te beschermen in hun moeilijkheden, hun eer te zien als je eigen eer.
Lees verder

Boekentip

Een robuuste kerk
Christelijke ethiek voor
een postchristelijke samenleving

Stanley Hauerwas

De spraakmakendste theoloog in het Engelse taalgebied? Dat is Stanley Hauerwas. Zijn eigenzinnige essays, zijn tintelende proza, zijn radicale ideeën – ze roepen evenveel bewondering als kritiek op. Niet iedereen zit te wachten op Hauerwas’ boodschap dat de kerk in het Westen haar oor te veel heeft laten hangen naar staat en samenleving. Ook is niet iedereen enthousiast over zijn remedie: opnieuw doordenken, in gesprek met de klassieken, wat de navolging van Christus betekent voor carrière, relaties, ziekte, diaconie of politiek. Maar wie op zoek is naar een authentieke en aanstekelijke christelijke levensstijl, kan bij Hauerwas veel inspiratie opdoen. Ook wie zich afvraagt hoe de kerk er na het ‘christendom’ kan uitzien, vindt bij Hauerwas heel wat suggesties. Dit boek biedt de eerste Nederlandstalige selectie uit Hauerwas’ oeuvre. Zie: Boekencentrum

Artikel

Leven in liefde

Kick Bras

Verlangen naar liefde

Als je naar iets verlangt, dan bezit je het niet. Of je bezit er wel iets van, maar je verlangt naar meer. Maar soms is het zo, dat het bezit van iets hetzelfde is als het verlangen ernaar. Dat geldt misschien wel van de liefde. Liefde is verlangen naar eenheid. Zo zou je het kunnen zeggen. Liefde is het verlangen naar innige verbondenheid met iemand anders. Zeker, liefde is meer dan verlangen. Het is ook het genieten van de eenheid, het actief streven naar en soms hard werken aan eenheid, het verdiepen of eventueel herstellen van de eenheid. Maar drijfveer bij dat alles is het verlangen. Als er geen verlangen meer is, dan is de liefde dood. Dan verwordt ze tot louter conventie, uiterlijk vertoon, kille plichtsbetrachting. Ook als men in eenheid met de beminde leeft, is er altijd weer het verlangen. Want degene die je bemint, kun je nooit bezitten. Liefde is niet een vorm van bezit, waarbij je naar believen over de ander beschikt. Liefde is een relatie met een ander, die vrij is, met wie je verbonden bent, maar die toch ook altijd een ander blijft, dat wil zeggen altijd in zekere zin een mysterie blijft. Dat is nu juist het aantrekkelijke van de liefde, dat je wel eenheid beleeft, maar tegelijk het anders zijn van de ander. Daarom gaan in de liefde vervulling en gemis altijd samen, en blijft het verlangen altijd van kracht. In de mystieke teksten komen we het verlangen naar liefde veelvuldig tegen. Want leven in eenheid met de goddelijke Ander is in wel heel bijzondere zin leven met vervulling en gemis. Enerzijds kan die Ander je meer dan welk mens ook doordringen en vervullen van gelukzaligheid. Maar anderzijds is deze goddelijke Ander meer dan wie ook een geheimenis, niet te omvatten, niet te bevatten, en is de ervaring van zijn nabijheid tegelijk ervaring van een pijnlijk gemis. Lees verder

Boekentip

Dus ik ben
Zoektocht naar identiteit

Stine Jensen en Rob Wijnberg

We gaan er als vanzelfsprekend van uit dat ieder van ons een identiteit heeft, maar als ons op de man of vrouw af wordt gevraagd wie we dan wel zijn, weten we het opeens niet meer zo goed. We noemen onze naam, maar wat zegt die eigenlijk? We vertellen ons beroep, maar is dat wel zo relevant? We beginnen over onze afkomst, maar doet die er nog toe? Onze identiteit lijkt te bestaan, maar vervluchtigt in een wereld waarin iedereen op internet een nickname heeft, een jobhopper is of een wereldburger wil zijn. Dus wordt het tijd voor grondige overpeinzingen - van jonge filosofen als Stine Jensen en Rob Wijnberg. We ontlenen ons ‘ik' aan allerlei heel concrete dingen: aan ons lichaam, onze liefdes, ons lijden, ons verleden, ons seksuele leven, onze behoefte aan erkenning en de groep waartoe we behoren. En aan grote denkers die de mens geprobeerd hebben te definiëren.

Jensen en Wijnberg blikken terug op die geschiedenis en voegen er hun eigentijdse visie aan toe. Met Dus ik ben leveren ze een beeld van onze identiteit waarmee we waarlijk voort kunnen. Zie Website

MEDITATIE DAGBOEK / Deel 7

© Kees Voorhoeve

Ik ben erg ontdaan van al de ellende in de wereld, met aard- en zeebevingen, oorlog, armoede enz. Op een of andere manier ben ik gevoeliger geworden voor het kwaad in de wereld. Ik zie het, ik onderzoek het, ik voel het; en probeer als brug er te zijn, als instrument in gebed veel licht uit te zenden, heel veel licht. Maar tegelijkertijd besef ik hoeveel lijden er op het aardse niveau aanwezig is. Zoveel onrechtvaardigheid, zoveel absurde honger, zoveel absurde oorlogen. En dat wordt allemaal verhevigd door wat ik allemaal in de media zie verschijnen. Waarom vindt dit plaats? Waarom is in de schepping zo veel lijden aanwezig? Ik word overvallen door een somber gevoel. Het lijden in de wereld lijkt alleen maar erger te worden, of was het er altijd al? Is het aardse niveau naast harmonie, liefde en schoonheid nu eenmaal onderhevig aan strijd, spanning, afkeer en ellende?

Ik ben een boek aan het lezen over de filosoof Whitehead, met als titel 'Doet God er toe?'. Het gaat over het spanningsveld van de relatieve autonomie van de mens en de macht van God. Zo'n subtiele paradox. God is aan de ene kant almachtig. Elk moment wordt de schepping in stand gehouden. Alles vindt plaats in de ruimte van de Oerbron. Maar tegelijkertijd is er in het onderscheid tussen licht en duisternis, een plaats waar relatieve vrijheid heerst, waar de mens kan kiezen, onderhevig aan aardse wetmatigheden, natuurprocessen en cultuurinvloeden. Daar heerst nu eenmaal de dualiteit tussen constructie en destructie, tussen liefde en haat, tussen geluk en ongeluk. Daar kan God niet zomaar ingrijpen. De Heilige Aanwezigheid zet in de kosmische hiërarchie alles in het werk om het evenwicht te herstellen, het lijden te verzachten en de mens wakker te maken om de wereld van de Ziel, beïnvloed door liefde en wijsheid, binnen te treden. Op het aardse niveau kunnen echter dingen gebeuren die toevallig zijn en niet de bedoeling volgens het goddelijke plan. De mens kan zich afkeren, een misstap zetten en alleen vanuit eigen belang reageren. De strijd op het aardse niveau brengt nu eenmaal veel ellende en onrechtvaardigheid met zich mee. Willen we daar iets aan doen dan zijn we afhankelijk van de Heilige. Als we brug zijn, kan de liefde en wijsheid door ons heen stromen en helpen ons in evenwicht te brengen. Dan werkt de Heilige in ons, via ons. Maar tegelijkertijd is de Heilige afhankelijk van de open houding van de mens en als wij niet luisteren, niet willen zien, niet de keuze maken om brug te zijn, het allemaal vanuit eigen belang zelf willen oplossen en alleen aan onszelf denken, wordt het lastig en blijven we ronddolen in de duisternis. [Zie: Palmyre Oomen / Doet God er toe?]
Lees verder

Boekentip

Actuele filosofie, een dispuut

Alain Badiou & Slavoj Zizek

In dit boek gaan twee controversiële denkers met elkaar in discussie over een even tijdloze als prangende kwestie: moeten filosofen op de actualiteit inspelen en zich uitdrukkelijk mengen in het wereldgebeuren?

Niets minder dan de filosofie zelf staat hier op het spel, want volgens Badiou heeft deze slechts bestaansrecht voor zover ze van deze bemoeienis en dit engagement blijk geeft en niet verstart tot een louter academische discipline. Filosofie is vreemd en nieuw, en toch spreekt ze in naam van iedereen, zoals Badiou laat zien met zijn theorie van de universaliteit, die hij als een soort resumé van zijn gehele wijsgerige project beschouwt.

Ook Žižek is van oordeel dat een filosoof de taak heeft om 'actueel' te zijn, om daadwerkelijk in te grijpen, maar dan op een andere manier dan men zou verwachten. In de strijdvragen van de tijd waarin hij leeft kan de filosoof geen echte oriëntatie bieden, niet richtinggevend zijn, maar slechts aantonen dat die vragen zelf meestal niet goed geformuleerd zijn. Waar het om gaat is dat we het begrippenkader en de termen van deze debatten veranderen en niet schromen om de filosofie daarin te laten figureren als abnormaliteit en exces.

In al zijn beknoptheid vormt dit boekje een prikkelende uitnodiging tot actueel filosoferen en tegelijkertijd een hoogst toegankelijke inleiding tot het denken van twee van de meest spraakmakende èn omstreden denkers van onze tijd. De tijd lijkt voorbij dat het filosofen vergund is om aan de tafel van de macht aan te schuiven. Maar zijn filosofen nog wel bij machte om opiniërend naar buiten te treden en richting te geven aan het politiek en maatschappelijk debat? Een 'dispuut' tussen gelijkgestemden. Bron: Felix en Sofie

Tekst:

De Wereld Wakker maken
Een universele dimensie voor spirituele oefening

Llewellyn Vaughan-Lee

Er vinden fundamentele veranderingen plaats in de innerlijke en uiterlijke werelden. We zijn onderdeel van deze veranderingen en toch hangen deze veranderingen ook van ons af. Onze spirituele oefeningen, onze aspiratie en ons besef maken deel uit van het levensbloed van de planeet. Er bestaat op dit moment een dringende noodzaak, een oorspronkelijke behoefte om ons diepste verlangen te leven, ons verlangen naar de Waarheid. Het leven roept ons om onze ware natuur en de heelheid van het leven te bewerkstelligen. We zijn nodig om het leven wakker te helpen maken uit een droom die het vernietigt.

Maar we moeten het werkelijke potentieel van onze spirituele opgave leven, we moeten ons los maken van de focus op onze eigen spirituele reis. We moeten de eenvoudige waarheid opnieuw claimen, dat spiritueel leven ‘niet over ons’ gaat, en ons openen voor een alles omarmende visie. Als het spirituele leven niet over het totaal gaat, heeft het zijn ware natuur verloren; het is dan ontwricht door het ego en zijn patronen van eigen belang. Alles dat geschapen is, is in dienst van het leven, van het ware doel van de schepping. We zijn niet gescheiden van het leven en het is nodig dat we herkennen dat onze individuele spirituele reis onderdeel is van het heilige levensdoel, en dat dit het leven op verschillende manieren kan ondersteunen.

Net als het individu haar ware natuur en haar ware doel kan vergeten, zoals vele van ons zich pijnlijk bewust zijn geworden, zo kan het leven ook zichzelf vergeten. Het leven is een onafhankelijk levend organisme dat het collectieve bewustzijn van de mensheid weerspiegelt. Omdat de mensheid volledig in beslag genomen wordt door materie, en de heilige natuur van het leven vergeten is, is het leven ook zijn heilige natuur vergeten, zijn oorspronkelijke doel om het goddelijke te openbaren. We moeten deze ontheiliging herstellen, de wereld het besef van haar goddelijke natuur teruggeven. Dit is het werk van de mysticus. De mysticus, de spirituele zoeker behoort tot de kern van het leven, tot het mysterie van de ontdekking van het leven. We dragen in onze spirituele centra de geheimen van het leven, en we kennen de diepe vreugde in de herkenning van de behoefte om te leven wat echt is, wat verborgen is in het hart. Onderdeel van ons doel is om deze geheimen terug te geven aan het leven: om het leven te helpen zijn ware natuur te beseffen. Lees verder

Kabbalah Tips:
Old Worlds, New Mirrors
Moshe Idel

Kabbalah Insights:
Rabbi Aryeh Kaplan

The Partzufim - The Sefirotic Faces / Rabbi Ariel Bar Tzadok

G-d manifests Himself throughout His creation. Yet, His level of manifestation differs in accordance to the level of creation in which He is manifest, and through which He manifests. Not all creations are created equal. G-d, however, in His mercy, reveals Himself to each creation in accordance to its ability to receive His light. The filters that Gd uses to diffuse His light to the lower levels are the sefirot. The worlds are the general divisions within creation through which the sefirot manifest. When G-d manifests Himself within one of the worlds, and through a specific sefirotic manifestation, this manifestation is called a sefirotic Face, in Hebrew a Partzuf.
Zie: Kabbalah Tips

Mystieke Overpeinzingen

Zo weinig mensen …..

Zo weinig mensen zijn als een 'kind' volwassen, niet in correspondentie met de levensboom. Het hart is geopend naar het onware, lelijke en kwade. Het conventionele ego is gevangen in zichzelf, zelfgenoegzaam, niet instaat een ander te ontmoeten. Kan je echt iemand aankijken in de ogen van de ziel? Voel je de hand van de ander, warm en zacht of slap en vochtig? Hoe voelt de aanraking met de huid? Zelfgenoegzaam is vervreemding, een groot gemis aan verwondering. Kijk nog een keer, neem de tijd. Diep in de ogen, zie je de weg, de waarheid en het leven? Pak die ene unieke hand, verbonden met tien vingers. Waar begint mijn hand en die van de ander? Waar is binnen en waar is buiten?

Zo weinig mensen zijn bewust in contact met de levende bron. We willen alles hebben, verkrijgen en toe-eigenen. De zuigkracht van spirituele bezitsdrang. Nergens een spoor van authenticiteit. Kan je het nog herinneren hoe het was om authentiek te zijn? Als een kind zonder masker, zonder oordeel, maar eerlijk en spontaan rennend door de poort van de ziel, zonder verwachting zoals het is?

Als we de reis gaan aanvangen naar de innerlijke Hemel van Evenwicht en Heelheid, kunnen alleen kinderen mee. Volwassen krijgen geen toegangsbewijs. Sowieso om het paradijs te beschermen tegen de vervuiling van ego-identificatie, maar ook vanwege het feit dat volwassenen meestal niet instaat zijn hun maskers af te leggen. De lijm van de zuigkracht heeft de onware persoonlijkheid vastgeplakt. De innerlijke zon is verduisterd. De zielekracht is ondergesneeuwd geraakt.

De toetser staat op zijn post. Alleen kinderen kunnen door de poort. Bewust kind zijn. Een dimensiesprong. Door de rode zee gaan van hebben naar zijn, van bezitsdrang naar overgave. Weg van de zuigkracht, midden in het gouden licht aanwezig zijn. Kind van de Allerhoogste, laat los en kom thuis op de plaats waar je heel bent. Lees meer